تشخیص اثرات ضدعفونی با آب اکسیژنه

ضد عفونی سطوح با آب اکسیژنه از بین تمام مواد کنترل آلودگی در یک اتاق تمیز، شاید مهمترین روش ضد عفونی باشد. دلیل آن این است که سلامت انسان به کیفیت و دقت یک ماده ضد عفونی کننده سطح بستگی دارد.

بسیاری از راه حل ها را می توان برای ضد عفونی سطح در نظر گرفت ، اما آب اکسیژنه و هیپوکلریت سدیم (سفید کننده) توجه ویژه ای را نشان می دهند.

در این مقاله به راه حل های آب اکسیژنه خواهیم پرداخت و مقاله همراه با راه حل های هیپوکلریت سدیم را پوشش می دهد. پراکسید هیدروژن ده ها سال است که به دلیل توانایی آن در از بین بردن سریع باکتری و ویروس ها، برای ضدعفونی زخم های کوچک مورد استفاده قرار می گیرد.

آب اکسیژنه یک مولکول ساده است – اساساً دو اتم اکسیژن به هم پیوند می خورند ، با اکسیژن متصل به اتم هیدروژن خود – با یک فرمول مولکولی H2O2. در مقایسه با آب (H2O) ، آب اکسیژنه دارای یک اکسیژن اضافی است که قدرت اکسید کننده قوی را در اختیار او قرار می دهد و این قابلیت را برای خلاص شدن از لکه ها و سفید شدن سطوح به آن می دهد. اما برای اهداف ما ، آن اکسیژن اضافی مسئول از بین بردن باکتری ها و ارگانیسم های مضر دیگر است.

مکانیسم دقیق که این اتفاق می افتد مسلماً به خوبی درک نشده است و نظریه های مختلفی از جمله تخریب پراکسید هیدروژن دیواره های سلول باکتریایی و DNA باکتریایی ارائه شده است. توجه داشته باشید که محلولهای آب اکسیژنه ذاتاً ناپایدار هستند و به مرور زمان در اثر گاز اکسیژن و آب تجزیه می شوند.

این محلول ها در ظروف مات بسته بندی می شوند تا از تجزیه نور خارجی جلوگیری شود. به طور سنتی ، محلولهای 3 و 6٪ پراکسید هیدروژن (در آب) و دستمال در تمیزکردن منزل برای دستیابی به بهداشت سطح و / یا ضد عفونی استفاده شده اند.

دستمال ها را می توان مستقیم با محلول آب اکسیژنه در اتاق تمیز كرد و دستمال را بلافاصله روی سطوح سخت جهت ضدعفونی كردن قرار داد.

با این وجود ، در فرم از قبل خیس شده ، پارچه های پاک کننده ممکن است تجزیه آب اکسیژنه درون بسته را تسریع کنند ، به طور موثر غلظت آب اکسیژنه اعمال شده بر روی سطح را کاهش داده و احتمالاً قدرت ضد عفونی کننده به خطر می افتد. از آنجایی که دستمالهای مرطوب شده با پراکسید هیدروژن برای ضد عفونی سطوح اتاق تمیز مورد استفاده قرار می گیرند ، باید به پروتکل پاک کردن توجه ویژه ای شود.

نگرانی عمده این است که آب اکسیژنه در تماس با سطوح اصلی به منظور کشتن موجودات باکتریایی است. اگر هرگونه خاک روی سطح وجود دارد، آنها باید با مواد شوینده برداشته شود، پس از آن سطوح با آب مقطر شستشو داده شده و سپس اعمال پراکسید هیدروژن صورت گیرد. گردوغبار روی سطح یا باقیمانده مواد شوینده روی سطوح، میتواند عملکرد آب اکسیژنه مصرف و باکتری را محدود کند. اگر سطوح عاری از خاک باشد ، استفاده مستقیم از پراکسید هیدروژن خوب است.

دقت کنید که گردوغبار روی سطح عمل آب اکسیژنه برای ضدعفونی را محدود میکند. پس اگر سطوح عاری از خاک باشد، استفاده مستقیم از آب اکسیژنه خوب است.

پس از اعمال آب اکسیژنه، باید صبر کنید تا سطوح خشک شود و زمان تماس با آب اکسیژنه مایع برای انجام ضدعفونی کردن بیشتر شود.

همانطور که قبلاً نیز اشاره شد ، این واقعیت که پراکسید هیدروژن در گاز و آب اکسیژن تجزیه می شود یک مزیت بزرگ در فرآیند تمیز کردن است ، زیرا هیچ باقیمانده پراکسید هیدروژن برای نگرانی وجود ندارد. با این حال، اکیداً پیشنهاد می شود که برای پاک کردن اندوتوکسین ها (سلول های مرده باکتریایی) ناشی از پراکسید هیدروژن ، بعد از چند دقیقه یک دستمال آغشته به آب اکسیژنه (در حد نم)، را روی سطح مجددا بکشید.

 

منبع

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

درباره ما

لینک‌های مفید

اسکرول به بالا
× کمک میخواین؟